دوسالانه نقاشی جهان اسلام ، «تأمل» در خويش ،‌«تعامل با جهان » ميزگردي با حضور محمود جوادي پور ،‌ حسين محجوبی، كاظم چلیپا - منصوره حسینی – سهراب هادي –فرزاد زاد محسن اشاره: رویدادها و فرصت های فرهنگی هنری، همواره در تعیین مسیر هنرها اثرگذار بوده اند، نمایشگاه دوسالانه نقاشی بین المللی جهان اسلام نیز از این کیفیت معنایی و ایجاد تاثیر وضعی برخوردار است.برای اینکه از جنبه های مختلف ابعاد و تاثیر این رویداد مهم را بررسي و تحليل كنيم درخواستی از تنی چند از اساتید و نقاشان معاصر داشتيم تا در یک گفتگوي رو در رو به این مهم بپردازیم، در نشستی که متن تنظیم شده آن از نظرتان می گذرد استاد محمود جوادی پور، استاد منصوره حسینی، از پیشکسوتان و بنیانگذاران نقاشی نوین ایران و کاظم چلیپا و سهراب هادی از نقاشان معاصر و فرزاد زادمحسن از نگاه نقد و تاثیر و اثر نقد بر مسیر هنرهای تجسمی، هر یک به ارائه نظر و طرح دیدگاه هایی پرداختند.آنچه در ذیل می خوانید، حاصل این گفتگوست. باحضور : آقایان جوادی پور، حسين محجوبی، كاظم چلیپا - خانم منصوره حسینی – سهراب هادي –فرزاد زاد محسن موضوع میزگرد: نگاه به پیشینه دوسالانه ها در ایران و بخصوص نقاشی جهان اسلام و تأثیراتی را که بوجود آورده روندی را که می تواند در سیر رو به تعالی «نقاشی جهان اسلام» داشته باشد و در واقع هر نوع زمینه ای را که ممکن است فضایی را برای ایجاد یک حرکت ، ایجاد بداعت و نوآوریهایی که برخاسته از همه بنیان های فرهنگی ایران اسلامی در اين عرصه ايجاد كند . سهراب هادي : استاد جوادی پور: موضوع مورد بحث ،تاریخچه دوسالانه ها و تأثیرات آنها است .درنقاشي معاصر ایران اينكه اين اتفاق ، از کی ، كجا و چگونه آغاز شد و تا آنجایی که شما به خاطر دارید چند دوسالانه تا كنون در ایران برگزار شده است و بخصوص نگاه ونظرشما درباره تأثير دوسالانه نقاشی جهان اسلام از جنبه هاي مختلف چگونه است ؟ استاد محمود جوادي پور : به نظر من این دوسالانه خیلی کمک کرده به اینکه هنرمندان و جوانان به فعالیتشان بیشتر ادامه دهند و کارهای مهمتری بکنند و فضای تازه ای بیافرینند که اگر این روند را ادامه دهند یقیناً به جایگاه برتری می رسند. هادي : به غیر از دوسالانه جهان اسلام آيا شما در دوسالانه های دیگري هم در ايران شركت داشته ايد ؟ جوادي پور : نمایشگاهها در ایران تقریباً از سال 1337 آغاز شده و این نمایشگاهها به مرور بهتر شدند و دانشکده ها توسعه پیدا کردند و الان اوضاع خیلی فرق کرده با آن روزی که من خودم یک دانشجو بودم. دانشگاهها خیلی محدود بودند ودر رشته نقاشی و معماری، 6 نفر استاد بیشتر نداشتیم که از شاگردان برجسته استاد کمال الملک بودند و ما یک مقدار از آنها چیزهایی یادگرفتیم که در حد معلومات ایشان بود و خانمی بود فرانسوی که ایشان ما را با نقاشی جهانی آشناکردند و نقاشی که در آنطرف مرز مرسوم بود و دنباله اش را گرفتیم و ادامه داديم و گاه خیلی مسائل ساده ای هم برای ما پیش می آمد که هیچ کس نبود تا از او بپرسیم. یکی از برنامه ها برنامه ای به اسم هنرهای تزئینی بود. در دوره های اول و دوم بیشتر وقت و انرژی ما صرف پیدا کردن و فهمیدن مسائل می شد. هادي : شما چه زمانی تدریس در دانشكده را شروع كرديد ؟ جوادي پور : تدریس را از سال 1332 شروع کردم و آن موقع که من دانشکده بودم سال 1322 در چاپخانه بانک ملی ایران به عنوان نقاش کاری پیدا کردم آنجا تمام مسائل مربوط به گرافیک را یاد گرفتم از طرح چک و آرم شرکتها و جلد کتابها. و من در آنجا یک سری آموزشهایی را در خصوص کارهایی که ارائه می دادند برای چاپ دیدم و به گرافیک علاقمند شدم و بعد از آن هم به دانشگاه آمدم و شروع به کار کردم . اولین نق زدنها را من شروع کردم که رشته گرافیک رشته مهمی است و دانشکده ها باید حتماً رشتة‌ گرافيك داشته باشند و گرافيك بايد تدریس شود . این نق زدنها آنقدر ادامه پیدا کرد که رشته گرافیک در سال 1347 در دانشکده هنر ایجاد شد. اولین دوسالانه ای که در آن شرکت کردید ؟ یادم نیست سهراب هادي : خانم حسيني در خبرها داشتيم كه شما اخيراً بعنوان يكي از اعضاي فرهنگستان هنر انتخاب شده ايد ، عضویت شما در فرهنگستان هنر تبريك مي گويم و قطعاً توانمندیهاي شما در نقاشي ،