استاد معمار اهل پاريس، ژان مينيو، در سال 1398م در حين احداث كليساي اعظم ميلان جمله‌اي گفت كه مؤلف آن را اساس مقالة خود نهاده است. او گفت: «هنر بدون علم هيچ است.» در آن زمان قول به تمايز ميان هنر و علم، كه مينيو آن را مردود مي‌شمرد، رفته‌رفته قوت و رواج مي‌يافت. كوماراسوامي با استفاده از شواهدي از شعر و معماري و موسيقي، نشان مي‌دهد كه هنر سنتي از علم، به معناي سنتي آن، جدا نبوده است؛‌ و جدايي اين دو حاصل تفكر جديدي است كه بعد از رنسانس شكل گرفت.